« بار خدايا اين بندهء تو و فرزند مرد و زنى است ، كه بندهء تو مىباشند . فرمان تو در بارهء او اجراء شد ، و اكنون گوئى كه نامى هم از او نبوده است . به ديدار تو آمد و تو بهترين كسى هستى كه زيارت مىشود . بار خدايا ، تو به او دليل تلقين كن و او را با پيامبرش محشور كن و بعد از او ما را به فتنه گرفتار مكن ، و گور او را روشن كن ، و جايگاه او را فراخ كن و او را بر گفتارى ثابت استوار بدار ، همانا كه او به تو محتاج و تو از وى بىنياز مىباشى . بار خدايا ، او كسى بود كه به يكتايى تو گواهى مىداد ، پس او را بيامرز . خدايا ، ما را از پاداش محروم مكن ، و پس از وى ما را به فتنه آزمايش مكن . يا على ! هر گاه بر جنازهء زنى نماز خواندى بگو : « بار خدايا ، تو او را آفريدى ، و تو او را زندگى بخشيدى و نيز تو او را مرده ساختى ، و تو از هر كسى به كارهاى پنهان و آشكار وى داناترى . ما در پيشگاه تو به شفاعت او آمده‌ايم ، پس او را بيامرز . بار خدايا ، ما را از پاداش كارهاى نيك او محروم مكن و پس از او ما را به فتنه آزمايش مكن » . يا على ! هر گاه بر جنازهء كودكى نماز خواندى بگو : « بار خدايا ، او را براى پدر و مادرش ذخيرهء آخرت ، وسيلهء آمرزش و اسباب نور و رشد آنها قرار بده ، و پدر و مادرش را به بهشت وارد كن ، به درستى كه تو بر انجام هر كارى توانا هستى » .